Over mij

Welkom bij Jansen Counseling

Wat fijn dat je hier bent. Grote kans dat je puber je raakt.
Misschien is er vaker strijd, zijn er lange stiltes of krijg je die blik die zegt: laat maar.
En ergens voel jij: zo wil ik het niet meer. Maar hoe dan wél?

Als je verlangt naar meer rust in huis, naar écht contact met je puber en naar meer invloed op jullie situatie, dan ben je hier op de juiste plek.

Ik ben Wendy

Ik ben moeder van twee tieners, systemisch coach, spiegelexpert, NEI therapeut. Ik heb Jansen Counseling en de Online Academie van Levenskunst opgericht. Sinds 2018 begeleid ik moeders die vastlopen met hun puber, inmiddels meer dan honderd. Moeders die hun best doen, blijven uitleggen, grenzen stellen, regelen en het gevoel hebben dat hun invloed steeds kleiner wordt. Dat zegt niets over hoe goed ze het doen. Ze zijn op een punt gekomen waar “meer van hetzelfde” gewoon niet meer werkt.

Waarmee moeders bij mij komen

Soms gaat het om een kamerdeur die steeds vaker dicht blijft, een grote mond en vaak discussies. Soms gaat het om spijbelen, blowen of drinken, foute vrienden of boze uitbarstingen. Wat het ook is, de rode draad is bijna altijd hetzelfde: het contact verandert en je weet even niet meer hoe het verder moet.

Is er al hulpverlening in beeld of staan jullie op een wachtlijst? Dan werk ik daar graag naast, want jouw invloed blijft ook dan belangrijk.

Mijn visie: jij bent de sleutel

Je puber is niet het probleem dat opgelost moet worden.
Het gedrag van je puber is een signaal dat graag begrepen wil worden.
Een signaal dat wijst naar een patroon, een bepaalde spanning of een dynamiek in het systeem.

Zodra je weet waar het over gaat, begint daar de echte verandering.

Nóg meer je best doen, helpt dan zelden.
Nóg meer afspraken maken, helpt vaak maar voor even.
Wat efectief helpt, is ontdekken wat er echt speelt, zodat jij weer kunt reageren vanuit rust, stevigheid en liefdevol ouderschap.

Je bent niet schuldig aan wat er speelt, maar je bent wel de sleutel tot wat er kan veranderen.

Waarom ik dit doe

Als tiener puberde ik niet. Ik paste me aan en was gehoorzaam, zorgzaam, sociaal met als motto: “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.”

Pas veel later begreep ik: mijn ‘brave’ gedrag was ook een reactie op het systeem waarin ik opgroeide, waarin weinig ruimte was voor expressie, rebellie, het eigene. En ik zag wat het mij gekost had: ik hield mezelf klein.

Daarom gun ik elk kind een puberteit.
En ik gun jou als moeder de kennis en veerkracht om jouw puber te begeleiden zónder jezelf kwijt te raken.

Wat je bij mij leert (en wat het je oplevert)

Je leert onder andere herkennen wat jou triggert en waarom, jezelf reguleren als de sfeer hoog oploopt, grenzen stellen zonder dat het escaleert, het contact herstellen  en jouw plek als moeder weer innemen: stevig én zacht.

Zo krijg je je invloed terug en hoef je achteraf niet meer te denken: waarom zei ik dit nou weer?

Wat ik dagelijks zie gebeuren

Een moeder die haar grenzen leert voelen, ziet haar kind weer ontspannen.
Boosheid zakt wanneer oude pijn eindelijk erkend wordt.
Kinderen bloeien op wanneer hun moeder weer in contact komen met haar eigen innerlijk vuur.

Het kind hoeft in mijn ogen niet “gerepareerd” te worden. Het is de moeder die de verschuiving maakt, waardoor het hele gezin meebeweegt.

Mijn weg als moeder

Mijn kinderen puberen nog steeds.
En ja: soms word ik geraakt en overvalt me een gevoel van onmacht, irritatie, weerstand of bezorgdheid.

Maar inmiddels zie ik het niet meer als lastig, maar als informatie waardoor ik het anders kan doen. En dit heeft ook weer effect op mijn kinderen.

En dat is precies wat ik jou ook gun.

Wil jij ook doorzien wat er onder dit pubergedrag zit, zodat je niet steeds hetzelfde gevecht voert? En wil jij weten weet wat je als moeder wél kan doen? ? Dan nodig ik je uit om één stap te zetten.

Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen
Is er een die jij hebt te gaan.

Die ene is voor jou. Die ene slechts.
En of je wilt of niet, die weg heb jij te gaan.

De keuze is niet de weg, want die koos jou.
De keuze is de wijze hoe die weg te gaan.

Met onwil, om de kuilen en de stenen.
Met verzet, omdat de zon een weg
die door de ravijnen gaat, haast niet kan bereiken.

 Of met de wil, om aan het einde van de weg
Milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin.

De weg koos jou. Ben jij bereid te gaan?

Van Hans Stolp